زمزمه های شخصی
"تورا چه وسوسه از عشق باز می دارد؟"
ادامه نوشته
شده ازخواب بیدارشی وبری جلوی آینه و همانطور که مسواک می زنی و سوار تاکسی که می شی و بعد پشت میز کار با نگاه همکارت ...
می بینی داری چیزی رو زمزمه می کنی...
چیزی درونت آغازمی شه که به بیرون راه نداره و شعری همه ی حرارتش را بیرون می ده .تو آروم می شی و دست از سر شعر بیچاره بر نمی داری .تازه رو به همکارت می کنی و می گی :دست از سرم بر نمی داره .سر زبونمه!
و آن روز شنبه ای بود از نیمه اردیبهشت۱۳۸۹ ...
"تو را چه می رسد ای آفتاب پاک اندیش
تو را چه وسوسه از عشق باز می دارد ؟
کدام فتنه بی رحم
عمیق ذهن تو را تیره می کند از وهم ؟
...
+ نوشته شده در یکشنبه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۸۹ ساعت 20:38 توسط آذر ممتاز
|
هستم ؛ درست نمی دانم آیا از 2 ده قبل از سال معروف 2000 که در روزی برفی وابستگیم را به رگی قطع کردند و به اکسیژن وابسته ام کردند یا از همان لحظه که پیر مرد روی بالکن چوبی با عینک ته استکانی فرم مشکی نوشتن را یادم داد !