این زمان آذر ماه

دومین سال بدون تو؛

بدون امن ترین آغوش دنیا

خالص ترین عطر وصف نشدنی 

حس می کنم بعد از این هر سال روز تولدم از تمام لحظات دیگر نبودن تو و حضور تنهایی عمیق را بیشتر حس خواهم کرد.

دردناک تر ...

بدون تو ،چه بودن احمقانه ای است

تولد بی مادرانه

بغض است یا خفگی محض.

مادر

برای من سخت است که بگویم در این نزدیک یک سالی که نبودی چند نامه برایت نوشتم و چند هزار بار ارزو کردم می توانستم گوشی تلفن را بردارم و صدایت را بشنوم.با خواب های نیمه شبی تو و عکس ها یت زندگی می کنم.و خودم را تسکین می دهم که نیمی از وجودم تو هستی.تا هستم تو هم خواهی بود....اما این همه تسکین قطره اول اشک دلتنگی نیست.

روز مادر ...برایم شد اشک ...خاطره بازی....بغض و خفگی.

اما از این همه گذشته ...خوشبختم که سالها تجربه داشتن را داشته ام.و تا هستم عاشقانه دوستت دارم.

روز همه مادران دنیا مبارک

چطور تمرینات  "اچ ای ای تی" باعث بهبود  پیشرفت استقامت می شوند؟                              

                           HIIT                                        

  در زمان های گذشته برای پیشرفت امادگی جسمانی تمرینات دوچرخه سواری و دویدن نرم مرسوم بوده .در مدت زمان زیاد بدن با انجام این تمرینات  وفق پیدا کرده و استقامت بیشتری پیدا می کند.     

به شکلی دیگر می شود گفت در طولانی مدت سطحی که بدن در ان به خستگی می رسد بالا می رود.اما چطور این سازگاری رخ می دهد؟                                                                               

  در حقیقت بدن با احساس نیاز بیشتر به اکسیزن در این تمرینات ، میزان میتوکندری های سلو لهای عضلانی را افزایش می دهد .میتوکندری کارخانه انرزی سازی بدن است.خیلی ساده؛ با افزایش میتوکندری در سلول های مغز میزان یادگیری و حافظه بالا می رود.و همین طور ، آسیب به میتوکندری هر عضوی کارایی ان عضو را پایین می اورد، مثل کاری که رادیکال های ازاد در بدن انجام می دهند که منجر به تخریب میتوکندری های سلولی می شوند.                                                          

تمرینات "  اچ ای ای تی"                                                                                                           

   به شکل جالبی ، تمرینات اینتروال با شدت بالا ، مثل تمرینات استقامتی میتوکندری ها را افزایش می دهند اما در زمان کوتاه تری.                                                                                      

 

مطالعاتی که در انیستیتویی در استکهلم انجام شده گزارش می دهد که سه دقیقه از تمرینات" اچ ای ای تی" می تواند کانال های کلسیم یک سلول را تخریب کند. وقتی کلسیم در این کانال حرکت می کند می تواند انقباض فیبری رخ دهد. وقتی در اثر تمرینات شدید این کانالها آسیب می بینند . سلول های ماهیچه ای مجبورند که شرایط را پذیرا باشند و برای سازگاری میتوکندری های جدید بیشتری می سازند. درنتیجه  " ا ت پ" بیشتری برای سوخت سلولی وجود خواهد داشت که پاداش بزرگ تر ان ، بالا رفتن استقامت عضلات می باشد.                                                                                       

اما پرسش اصلی اینجاست که چرا تمرینات شدید اینتروال باعث تخریب کانال های کلسیم می شود؟ چون  در این تمرینات به سلول ها استرس وارد می شود که شامل سلول های بافت عضلانی نیز می شوند و رادیکال های ازاد بیشتری در نتیجه این استرس ،ازاد می کنند که باعث تخریب کانال های کلسیم می شوند. این نشان می دهد که استرس کنترل شده می تواند برای بدن مفید نیز باشد.                          

با توجه به ازاد شدن رادیکال های ازاد بیشتر در این تمرینات ، به خوردن انتی اکسیدانت ها در این تمرینات  توصیه می شود. اما درمصرف انتی اکسیدانت ها باید دقت شود که  انها از منابع غذایی روزانه تهیه شود نه از مکمل های انتی اکسیدانتی.منابع سرشار از انتی اکسیدانت ها در غذاهایی مثل سبزیجات  سبزتر و میوه های نارنجی و قرمز و نوشیدنی هایی چون چای سبز و شراب قرمز می توان یافت.                                                                                                                  

 

ترجمه : آذر ممتاز                  

بازگشتنم

بازگشت من به زندگی

با بازگشتن تو نبود 

با بازگشتی توام نبود

نگران نباشید امدن را مانند همه امدن ها 

رفتنی هست.

شاید رویایی به بلندی عدد یازده

تا کجا صبوری ات خواهد بود  

در این نبودن بلندش؟!

وقتی از تو گذشت 

                     ان هم به سادگی عبور از پل عابر ؛

 

           چگونه باور کنی دستت را خواسته بود ؟

 

شاید...رویایی بود به بلندی 

 

                     یازده ی شبی .

به سادگی خیرگی دو نگاه در هم

... صدای نفس هایت با صدای قدمهای مداد ت روی کاغذ ،دچار سرگیجه ام کرده است . آرامش تمام نشدنی دریایی به عمق تو ،درست در انتهای دالان بهشت . دیگر از جنس بهشت نخواهم بود با تو . در پایان دالان بهشت؛ جایی که جهنم خودش را زیر قدم های گاوهای خسته در کوهستان گم کرده است ، گاوهایی که هرگز نمی توانند حضور دریایی را در انتهای دالان بهشت درست در یک قدمی سمت چپم ، سمت چپ من؛ بفهمند. در همین نقطه هست که با شرابی سپید شعری سرخ می سرایم که با نوشیدنش تمام زندگی مان را به تهوعی بالا بیاوریم و بلند شویم که ما از دالان بهشت به سادگی خیره شدنی گذشتیم. ...

در دلتنگی تو با دریا

در دلتنگی مخفیانه ام با دریا 

دنیا را با چه کسی تقسیم کنم؟

پرتره فرشته مرگ است 

در پی بی هویتی زنی پشت پرده آیا؟

یا حضور نا تمام 

باران است بر صورت مادر

                           در دخترکی که ناتمام مانده!

نقاش نقاشی اخرش 


را چه ساده 

            روی تن کولی سفیدها زاییده است.


سایه سنگینی است  


 در نبودن تو با دریا 

چگونه دنیایم را با سایه قسمت کنم؟!



حسادت شراب فرانسوی


با لبان تو ؛


من


شراب را مست می کردم


                     سرخ و گیج در بطری سبز فرانسوی

شراب سرخ


جای من را آرزو می کرد...



...

این روزها 

من؛ بهتر است دیگری باشد


من را زیر خربار ها از تکه خرده های تجربه 


                                           دفن می کنم


حالا 

می شوم حضور مسلم دیگری!

در فراموشی سنگین شب هاش

چیزی به لطافت سیگار نم گرفته و

           به سکوت کبریتی که نمی گرفت 

                             آرام جلو می رفت.

گویی آغوش او  غلتیده در رود


                                  دور می شد سریع.

در سنگینی شب های کنار رود


فراموش اگر هم می شد به چونین سرنوشتی!